انواع اصلی ترانسفورماتورهای قدرت عبارتند از:

الف) خشک کننده (پوسته سیلیکونی): حاوی سیلیکاژل است. روغن عایق موجود در محافظ روغن (بالش روغن) از طریق ماده خشک کن به اتمسفر متصل می شود. ماده خشک کننده رطوبت و ناخالصی های هوا را جذب می کند تا عملکرد عایق خوبی سیم پیچ های داخلی ترانسفورماتور را حفظ کند. تغییر رنگ یا بدتر شدن سیلیکاژل به راحتی می تواند باعث انسداد شود.

B. Oil Level Gauge: سطح روغن ترانسفورماتور را منعکس می کند، معمولاً در حدود +20 درجه. اگر خیلی زیاد است، روغن را تخلیه کنید. اگر خیلی کم بود روغن اضافه کنید. در زمستان، زمانی که دما پایین است و بار سبک است، تغییر سطح روغن حداقل است یا ممکن است کمی کاهش یابد. در تابستان، زمانی که بار سنگین است، دمای روغن افزایش می یابد و سطح روغن نیز کمی افزایش می یابد. هر دو عادی هستند

ج- بالش روغن: سطح روغن در مخزن را تنظیم می کند و از اکسید شدن سریع روغن ترانسفورماتور جلوگیری می کند. دارای یک سوراخ پرکننده در بالا.

د. لوله ضد انفجار{1}: از خطر انفجار ناشی از افزایش ناگهانی فشار داخل مخزن به دلیل تصادف جلوگیری می کند.

E. دماسنج سیگنال: دمای کار ترانسفورماتور را کنترل می کند و سیگنال ارسال می کند. دمای لایه بالایی روغن در ترانسفورماتور را نشان می دهد. دمای کویل ترانسفورماتور باید 10 درجه بالاتر از لایه بالایی روغن باشد. استاندارد ملی تصریح می کند که دمای حد کار سیم پیچ ترانسفورماتور 105 درجه (یعنی زمانی که دمای محیط 40 درجه است) و دمای لایه بالایی نباید از 95 درجه تجاوز کند. معمولاً توصیه می شود دمای نظارت (دمای روغن لایه بالایی) را روی 85 درجه یا کمتر از آن تنظیم کنید.